گروهی از فارغ التحصيلان پس از گذشت چند سال و تشكيل زندگی و رسيدن به موقعيت‌های خوب كاری و اجتماعی طبق قرار قبلی به ديدن يكی از اساتيد مجرب دانشگاه خود رفتند. بحث جمعی آنها خيلی زود به گله و شكايت از استرس‌های ناشی از كار و زندگی كشيده شد.

استاد برای پذيرايی از ميهمانان به آشپزخانه رفت و با يك قوری قهوه و تعدادی از انواع قهوه خوری های سراميكی، پلاستيكی و كريستال كه برخی ساده و برخی گران قيمت بودند بازگشت. سينی را روی ميز گذاشت و از ميهمانان خواست تا از خود پذيرايی كنند.

 پس از آنكه همه برای خود قهوه ريختند استاد گفت: اگر دقت كرده باشيد حتما متوجه شده‌ايد كه همگی قهوه خوری‌های گران‌قيمت و زيبا را برداشته‌ايد و آنها كه ساده و ارزان قيمت بوده اند در سينی باقی مانده‌اند. البته اين امر برای شما طبيعی و بديهی است.

سرچشمه همه مشكلات و استرس‌های شما هم همين است. شما فقط بهترين‌ها را برای خود می‌خواهيد. قصد اصلی همه شما نوشيدن قهوه بود اما آگاهانه قهوه خوری‌های بهتر را انتخاب كرديد و البته در اين حين به آن چه ديگران برمی‌داشتند نيز توجه داشتيد. به اين ترتيب اگر زندگی قهوه باشد، شغل، پول، موقعيت اجتماعی و … همان قهوه خوری‌های متعدد هستند. آنها فقط ابزاری برای حفظ و نگهداری زندگی‌اند، اما كيفيت زندگی در آنها فرق نخواهد داشت. گاهی، آن قدر حواس ما متوجه قهوه‌خوری هاست كه اصلا طعم و مزه قهوه موجود در آن را نمی‌فهميم.

پس بیاییم بجای اینکه حواسمان به فنجان‌ها پرت شود… از نوشيدن قهوه خود لذت ببريم.