انسان های بزرگ درباره ی عقاید سخن می گویند، انسان های متوسط درباره ی وقایع سخن می گویند و انسان های کوچک پشت سر دیگران سخن می گویند.

انسان های بزرگ درد دیگران را دارند، انسان های متوسط درد خودشان را دارند و انسان های کوچک بی دردند.

انسان های بزرگ عظمت دیگران را می بینند، انسان های متوسط به دنبال عظمت خود هستند و انسان های کوچک عظمت خود را در تحقیر دیگران می بینند.

انسان های بزرگ به دنبال کسب حکمت هستند، انسان های متوسط به دنبال کسب دانش هستند و انسان های کوچک به دنبال کسب پول هستند.

انسان های بزرگ به دنبال طرح پرسش های بی پاسخ هستند، انسان های متوسط پرسش هایی می پرسند که پاسخ دارند و انسان های کوچک می پندارند پاسخ همه ی پرسش ها را می دانند.

انسان های بزرگ به دنبال خلق مسئله هستند، انسان های متوسط به دنبال حل مسئله هستند و انسان های کوچک مسئله ندارند.

انسان های بزرگ سکوت را برای سخن گفتن بر می گزینند، انسان های متوسط گاه سکوت را بر سخن گفتن ترجیح می دهند و انسان های کوچک با سخن گفتن بسیار فرصت سکوت کردن را از خود می گیرند.